Mijn verhaal

Mijn gedachte achter de waden beginnen bij de geboorte van een kind. Op het moment dat een kind wordt geboren, wordt het letterlijk in doeken gewikkeld. Een mooie zachte lekkere omslagdoek die het kindje beschermt. Hoe bijzonder is het dat als je overlijdt, je wederom in mooie zachte doeken wordt gewikkeld. De stof nog even aanraken en diegene nog even voelen als je wilt. Tot op het laatst, dat wat je wilt vasthouden. De cirkel is rond.

Als klein meisje was ik altijd al bezig met stofjes en dingen maken. Dit resulteerde in groep 7, ik was een jaar of 10, in een poppenkledingwinkeltje op zolder bij een vriendinnetje. Van mijn lieve ouders kreeg ik dat jaar een tweedehandse naaimachine. Ik moest zo huilen toen ik die totaal onverwachts uitpakte op Sinterklaasavond. Maar daar ontstond mijn liefde voor het creëren van nieuwe dingen. Zelf iets bedenken, uittekenen en proberen. Ook mijn oma was een inspiratiebron. Zij kon alles maken. Jurkjes, truitjes, pakjes etc. Heerlijk vond ik het als ik tussen de stofjes mocht neuzen waar zij dan iets moois van maakte. Maar ik vertelde dan precies hoe het moest worden. Want ik had iets in mijn hoofd.
De liefde is inmiddels zo groot dat ik van naailes in de avond nu les volg op de modevakschool. Mijn perfectionisme komt hierbij van pas. Want ik kan nu maken wat ik wil!

Maar hoe kom ik nu bij mijn eigen bedrijf terecht?
Na 17 jaar als bevlogen juf in het onderwijs te hebben gewerkt, was het tijd voor een nieuwe weg. Ruimte geven aan mijn creativiteit, bevlogenheid en oprechtheid. Het verlangen om voor de ander iets te kunnen beteken bleef. Na heel wat gedachten, ideeën, gesprekken en momenten wilde ik graag iets maken. Een mooi, eerlijk product die iets bijdraagt in een proces. In dit geval het overlijden van iemand. Bijzonder ingewikkeld was geboren.

Maar om de stap te nemen, om alle zekerheden op te geven is niet over één nacht ijs gegaan. Heel wat uren, dagen, weken en stiekem zelfs al jaren had ik er over nagedacht. Toch was in mei 2017 de stap daar. Ik kies zelf… ik maak de stap… ik kom dicht bij mezelf… voel weer wat ik belangrijk vind en wat ik graag zou willen… Best bijzonder ingewikkeld… Maar ook gewoon eenvoudig. Fijn!